Ter zake (63)

 

Ik zie me zeker in staat me terug te trekken in een Frans of Spaans dorpje in de buurt van een stad en dan alle contact te verliezen met “het thuisfront”. Veel zou er niet veranderen; net zo min als ik echt communiceer met mensen in mijn omgeving hier, zou ik dat daar doen. Ik dring me niet graag op. Ik zou me bezighouden met lange wandelingen, lezen en vertalen. Ik zou zeker geen huisdier nemen. Maar ik zou me weer niet op mijn gemak voelen als ik daar te weten kwam dat Kamagurka mijn buur was. Ik ga bekende mensen graag uit de weg. Misschien dat ik in dat geval zelfs verhuis naar het volgende dorp. Of misschien zou ik naar een ander land verhuizen, want vaak wonen bekende mensen in elkaars buurt en de kans dat er meerdere beroemdheden in mijn buurt zouden wonen, kon wel eens erg groot blijken. Neem nu Toscane! Verhofstadt, Vranckx, De Gucht, een voetballer … ik moet er niet aan denken. Waarschijnlijk verhuis ik beter meteen naar Japan. Dat is een veilig land en behalve in Kioto denk ik niet dat er veel beroemdheden wonen. Al zeker geen Belgen of Nederlanders. Mijn aversie tegen beroemdheden is dan weer niet groot genoeg om er eentje te vermoorden. Daarin moet ik iedereen teleurstellen die er wel eentje dood wil hebben. Dat soort nieuws zult u nooit over mij horen. U hoeft ook niets over mij te horen hoor, als ik hier of ginder vertrek.

 

 

 

Ter zake (62)

Neen hoor, ik mis de Tab toets helemaal niet, dat was altijd een heel gedoe. Ik zie het wel zitten om regelmatig een gratis levering printerinkt te ontvangen. Het verbaast me dat men de gekte in de samenleving zo onderschat. Ik heb me nog nooit afgevraagd of een nijlpaard zweet. Tussen kersen en aardbeien zal ik altijd kersen kiezen. Ik denk vaak dat he de laatste keer is dat ik ze eet.

 

 

Ter zake (61)

 

Ja, ze zien er doorgaans heel gezond uit, maar ik ben niet jaloers op het lichaam van een bouwvakker, en al helemaal niet op dat van een politicus. Ik zou best wel willen lijken op een boswachter. Van een bezoek aan de kapper word ik altijd opgewekt. Curling vind ik een fijne sport om naar te kijken. Van munitie heb ik totaal geen verstand. Ik hark graag herfstbladeren bij elkaar. Ik kan me niet herinneren of ik deze vraag al eerder heb beantwoord, maar in bed ben ik eerder het rustige, opbouwende type. Verdere details zal ik u besparen.

Wat schrijfgerei betreft ben ik erg kieskeurig: het moet goed in de hand liggen, niet te dik zijn en soepel over het papier glijden. Ik heb al meerdere keren een inwendig onderzoek van mijn maag- en darmkanaal ondergaan. Het openbreken van een aardewerken spaarpot vol geld heeft me al vroeg geleerd dat alles vergankelijk is,  zeker wanneer iemand dat geld te pakken krijgt die er geen recht op heeft.

Ik draag altijd schoon ondergoed, al hoeft het niet gloednieuw te zijn. Ik heb nog nooit gebruik gemaakt van de diensten van een pedicure of manicure. En het is decennia geleden dat ik een milkshake heb gedronken.

 

 

Ter zake (59)

Ik vraag me soms af of mensen die bijvoorbeeld als designer werken voor een automerk, of als ontwerper voor Ikea, zich ooit de vraag stellen hoe zinvol hun werk eigenlijk is. Ik heb de laatste jaren geen enkele last meer van zweertjes op mijn tong. Dat vind ik wel een van de meest irritante dingen die een mens kunnen overkomen. Ik heb nooit met luide muziek en open ramen in mijn auto door het dorpscentrum gereden. Al stel ik het me soms wel voor, hoe ik als Morse met schallende operamuziek langs de Boekentoren cruise. Ik ben van weinig dingen bang. Ik zie er bijvoorbeeld enorm tegen op om met mijn broer of zus om te moeten gaan.

Ter zake (58)

 

 

 

 

 

 

Pokeren is een spel dat men niet jong genoeg kan leren. Ik ben helemaal niet geïnteresseerd in vuurwapens. Ook niet als ze heel kunstig zijn gemaakt met parelmoer of ingelegd met diamanten. Met zo'n pistool onder mijn hoofdkussen zou ik niet minder eenzaam zijn of die eenzaamheid 's ochtends niet meer weg eten met een teveel aan geboterde croissantjes.

 

 

Ter zake (57)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het zou fijn zijn als voortaan iemand anders even eerlijk als ik op al deze vragen zou antwoorden. Ik heb wel een idee wie dat mag zijn. Ik weet niet zeker of het om dezelfde persoon gaat maar bij de naam Maurice Carver denk ik aan deze mens: Maurice Carver (beter bekend als The silver fox) was de fokker die door zijn fokkerij het waardevolle genenbloed van de Tudor "Dibo" het beste wist te benutten en te behouden, met name door de kruisingen Ironhead en Bullyson. Ik heb eigenlijk nooit nagedacht over bij welke historische gebeurtenis ik aanwezig had willen zijn. Ik behoor niet tot de groep van mensen die regelmatig een wandeling maakt door de buurt om te checken of alles wel veilig is.

 

 

Ter zake (55)

Ik heb inderdaad familieleden van wie ik liever geen familie was. Ik heb nog nooit iets van waarde opgegraven. Ik herinner me niet meer of ik het hier al heb gehad over de tijd dat er nog melkboeren waren. De tijd dat er ook ijs werd geleverd aan huis (ik bedoel ijs om eetwaren te bewaren, niet het ijs zoals in "een ijsje") heb ik net niet meer mogen beleven, maar ik heb het wel nog gezien in zuiderse landen. De tijd van de fax hebben velen van ons nog wel gekend.

Ter zake (54)

 

Eigenlijk overkomt het me heel zelden dat ik denk dat ik iets vergeten ben. Dat neemt niet weg dat ik al wel eens iets vergeet. Maar in de zeldzame gevallen dat ik denk dat ik iets vergeten ben helpt me dat nooit om me te herinneren wat ik precies vergeten ben.

Ter zake (53)

 

Ja, ik denk wel dat de gegoede klasse in de jaren dertig van vorige eeuw meer aan de drugs en de drank zat dan de huidige generatie, maar het zal niet veel schelen. Zij zijn zo in de tweede wereldoorlog terechtgekomen. Voor mij mag een reep chocola best meer dan 95% cacao bevatten. Neen, ik zou nooit de slag bij de IJzer hebben willen beleven. Noch die om de Ardennen. Ik zal veel eerder paardrijden dan skydiven. Ik zou meer willen weten over alchemie. De grootste militaire veroveraar op aarde zal wel Djengiz Khan geweest zijn. Haken kan ik niet, maar ik leerde wel ooit breien. Neen, ik hou niet zo van tenten. Een beetje zakgeld op zak kan nooit kwaad. Voor zover ik weet ben ik nog nooit beschoten. Ik heb geen voorkeur voor een bepaald merk van detergenten. Tegenwoordig draag ik graag loszittende kleren. Ik weet niets van zeemansknopen of andere. ALs ik één drumstick zou vinden dan zou ik hem oprapen en hem ergens leggen op een plaats waarvan ik denk dat de eigenaar van de stick hem gemakkelijk kan terugvinden. Een seizoensabonnement voor stierenvechten lijkt me al bij al leuker dan een cursus metaalbewerking, maar oordeel niet te snel, uit eigen beweging zal ik me voor geen van beiden engageren. Canzonissima en De tijd van toen herinner ik me nog allebei, maar niet zo levendig. Ja, als ik op een veilige manier, voor mezelf, een drugskoerier kon uitschakelen, dan zou ik niet aarzelen. De prijs om kleren te laten verstellen, of schoenen, vind ik doorgaans niet te hoog. De prijs voor kleren en schoenen die niet herstelbaar zijn daarentegen wel. Touwtje springen kan ik niet. Hoe traag men het touw voor mij ook zou draaien.

 

 

Ter zake (52)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik moet bekennen dat ik geen herinneringen heb die verbonden zijn met smaken en toch kan ik me niet voorstellen dat ik niet lekker zou gegeten hebben in mijn jeugd. Het eerste waar ik aan denk is griesmeelpudding. En aan de grog die ik te drinken kreeg van mijn moeder wanneer ik ziek was. Het moet meer dan honderdvijftig jaar geleden zijn dat ik één van beiden nog heb gegeten of gedronken. Tegenwoordig associeer ik eten met "gezelligheid" en is wat er gegeten wordt voor mij niet zo belangrijk. Ik heb twee plekjes waar je gezellig kan eten of drinken. Een in Gent en een in Japan. Maar ik heb niet altijd gezelschap om mee te nemen. Er zijn honderden, nee, duizenden plaatsen waar je lekker kan eten, maar ik ga ervan uit dat u die beter kent dan ik.

 

 

 

Ter zake (51)

Ik ben niet getrouwd met iemand die – indien wij in een oud en vervallen victoriaans huis zouden wonen – het leuk zou vinden om af en toe Norman Bates en zijn moeder te spelen. Bezoekers vermoorden zouden we ook zeker niet doen. Ook schep ik helemaal geen plezier in het in- of uitpakken van eender wat. Ik draag vrij regelmatig Van Bommel herenschoenen. Ik zie mij geen van beide doen, noch rijden op een kameel, noch op een paard. In de mate dat het allemaal zoogdieren zijn beschouw ik een kameel, een paard, een olifant en een konijn als verwanten. De combinatie van zuurtjes, Pringles en Coca Cola mag men geen stevig ontbijt noemen. Hoeveel men er ook van eet.

Ter zake (50)

Ik ken de Grote Markt in Brussel vrij goed en als ik me niet vergis kan je daar soms ozon ruiken. Een dier castreren zie ik me daar niet doen. Ook elders niet. Wiskundeleraressen vind ik niet noodzakelijk verleidelijke wezens. Maar om eerlijk te zijn: ik ken er ook geen. Bij een pakje met een rood lint erom heb ik andere verwachtingen dan bij een met een blauw lint. Het lijkt me toch intiemer. Ik geef toe dat ik ook polyester hemden heb. Vragen zijn er om te beantwoorden. Ik ga dus nog maanden door. Ik vermaak me wel hiermee. Nee, een lied over 'helden die over bergen en door dalen trekken' ken ik niet, ik zal het moeten googelen.

 

Ter zake (49)

 

Het lijkt aanlokkelijk, maar uiteindelijk denk ik niet dat ik aard op een woonboot. Met mensen die mij vertellen dat ze de ene helft van het jaar in het zuiden van Frankrijk (of gelijkaardige streken) verblijven en de andere helft hier heb ik het altijd wat moeilijk. Zij verbergen iets, denk ik dan, volkomen zonder reden waarschijnlijk. Maar ik denk het toch maar. Wat is er, per slot van rekening, zo verschillend aan de mensen daar en de mensen hier? Als ik op kleine kinderen pas, dan behandel ik hen als volwassenen. Dat vinden zij het leukst. Als ik een strootje mag trekken, dan maakt het mij niet uit welke kleur dat strootje heeft. Ook bij mensen met een overdreven liefde voor bomen houd ik mij op de vlakte, al ben ik geen boom van een kerel. Als ik echt moet kiezen tussen een lang verblijf in een ziekenhuis (mét de kans dat ik het niet overleef) en een lang verblijf in de gevangenis (met de zekerheid dat ik vrij kom) dan hangt mijn keuze af van de afdeling waar ik terecht kom. Ik doe bijzonder weinig om gezond te blijven, en ik ben zeker geen lid van verenigingen of clubs die een gezond leven als doel hebben. Ik heb nog nooit taartjes gebakken die naar vis smaken, maar ik heb er al wel gegeten die zo smaken. Zoals de dingen nu lopen denk ik dat ik zal sterven zonder alles af, of goed te kunnen maken waar ik bij betrokken ben of was. Ik hoop dat mijn leven zin heeft gehad. Mij lijkt soms van niet. Ik denk dat veel mensen zich deze vragen niet stellen. En als ze zich die vraag stellen, dan denk ik dat het antwoord dikwijls niet helemaal eerlijk is. 

 

 

Ter zake (48)

Ik voel mij heel waarschijnlijk veel te verantwoordelijk voor mijn doen en laten, en ik wil dat heel graag overstijgen. Levensverzekeringen, zoals ze nu bestaan vind ik in se oneerlijk. Ja, ik ken iemand bij wie ik eender wanneer met de deur in huis mag vallen en het dan hebben over om het even wat. Alleen, ikzelf kan het nooit over om het even wat hebben. Ik streef naar orde, maar het blijft een gevecht. Nee, ik sta helemaal niet stil over welke kleuren al dan niet passen in en buiten huizen. Ik vind naaldwouden minder gezellig dan loofwouden. Ik ben nog nooit in de wilde natuur geweest. Ik doe het niet vaak, maar eigenlijk kan ik best wel goed dingen weggooien. Ik heb nog maar één keer iets teruggehaald wat ik eerder heb weggegooid. En daarna besloot ik om het toch maar weg te gooien. Ik had daar geen probleem mee. Maar doorgaans denk ik: 'Weg is weg.' Indien ik een ander mens was dan zou ik andere dingen weggooien. De meeste mensen zijn niet bereid om zomaar te veranderen. Als mijn oogleden zouden wegrotten, dan weet ik niet wat ik zou doen. Zelfmoord is zeker een optie.

 

 

Ter zake (47)

Ik ken niemand die ooit heeft geprobeerd om op een ei te staan en te kijken of het breekt, in welke richting het ei ook wordt gelegd. Slot Cars, van die kleine elektrische race autootjes die rondrijden, of rondreden (?) op een plastic circuit met een groeven erin heb ik in jaren niet meer gezien. Zijn ze nog in de handel? Ik vrees dat dit ook weer zoiets is dat is verworden tot een dure hobby voor mannen die niet precies weten dat er zinniger dingen te doen zijn in de samenleving. Het al dan niet uitsterven van planten- en diersoorten is een onderwerp waar ik me niet meer mee bezig houd, ik denk dat het te laat is voor echte maatregelen en ik geloof niet dat onze politieke en andere leiders om welke reden dan ook in staat zijn er nog iets wezenlijks aan te doen. Doe mij maar de korte pijn dan en laat de natuur maar zo snel mogelijk zijn ding doen. Het seizoen is weer aangebroken, maar om eerlijk te zijn: ik heb niet veel op met de traditie van wenskaarten. Of ze digitaal of van echt papier zijn maakt mij niet uit. Als ik mag kiezen dan krijg ik liever een uitstekend paar schoenen dan een koffer van de allerbeste kwaliteit. Ik deed het vroeger wel eens, een pluimpje van een vogel in mijn mond steken. Ik ben ervan overtuigd dat er een vast percentage mensen is dat krankzinnig is. Alleen, de definitie van krankzinnig hoort beter te worden omschreven. Het verbaasd mij wel dat veel meer mensen krankzinnig zijn dan ik vroeger dacht.

 

Ter zake (46)

Ik ga al lang niet meer naar de kapper, maar ik scheer mijn hoofd een keer of drie per week. Het geld dat ik daarmee uitspaar geef ik aan boeken. Vorige week heb ik nog geweend. Tapijten zijn niet overal even praktisch. Ik weet niets over epoxy. Ik begrijp niet helemaal hoe kredietkaarten werken, maar ik durf wedden dat er goed aan verdiend wordt. Wanneer ik word gebeld door een mij onbekend iemand dan neem ik in principe niet op. Men kan altijd een berichtje inspreken. Ik heb nooit om snelle wagens gegeven. Over aambeien wordt bijzonder weinig gesproken in het openbaar. Ook niet wanneer men het over taboes heeft. Ik haat spelprogramma's en kijk veel liever naar een goede documentaire. Ik zou het niet uit de weg gaan, maar tot op heden heb ik nog nooit meegeholpen om een verloren huisdier terug te vinden. Ja, ik begrijp heel goed waarom kinderen bang zijn van clowns. Als er grote opblaasbare voorwerpen opgeblazen moeten worden dan ben ik altijd de pineut. Maar ik doe het rustig aan en gebruik geen mechanische hulpmiddelen. Ik geloof niet meer in rechtvaardigheid. Toch niet in geïnstitutionaliseerde vorm, komende van publieke instanties of rechtssystemen. Inleidende zinnetjes in de trant van "Als X een rechte hoek is, wat is dan ..." zijn genoeg om mijn aandacht meteen te fnuiken. Ik heb niets met meetkunde. Als ik een goed meubel wil kopen dan is de houtsoort eigenlijk het laatste waar ik aan denk. Ik eet de laatste weken veel walnoten. Op advies van een arts. Ik zou beter moeten opletten in publieke toiletten, dan kon ik u nu vertellen welke handzeep daar het meest wordt ter beschikking gesteld. Misschien maak ik daar binnenkort eens tijd voor.

 

Ter zake (45)

Sport? Sta me toe te zeggen dat ik er meer naar kijk dan dat ik er eentje actief beoefen. Ik geef ook meteen eerlijk toe dat ik tot zo-even niet wist wat Spaans mos was, waarvoor het diende of hoe het werd geoogst. Ik denk dat u het ook niet weet. Van sommige geuren krijg ik een wee gevoel in mijn maag. De geur die in oude kloosters hangt is daar een van. Toen ik jong was hadden we het niet vaak over geuren. Ik heb in mijn familie iemand die ik door en door slecht vind. Nee, zelfs al kreeg ik er geld bovenop, een huisdier met twee koppen wil ik niet hebben. De broeken met een elastiek in de heupen wil ik van de hand doen. Fenolftaleïne is een product dat ik zelf nooit beroepshalve heb gebruikt. Ik ben doorgaans te verstrooid of te diep in gedachten verzonken om te zien wat er zich aan de horizon aftekent. Ik moet een jaar of vier geweest zijn toen iemand me verweet dat ik het rood van haar/zijn lollie had gelikt, maar ik herinner me niet meer of ik dat ook al dan niet heb gedaan. Ik ben blij dat ik niet hoef toe te geven dat ik ooit een weidebrand veroorzaakte. Dat is ook niet het geval. Blauwe gaaien hoeven niet te verdwijnen, althans niet als het aan mij ligt. Ik besteed aandacht aan de kwaliteit van oliën en vetstoffen, naargelang wat ik er mee wil doen. Soms gebruik ik daar een momentsleutel bij. Ik denk dat ik geen echte vrienden heb.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ter zake (44)

Ja, ik heb vaak dagen waarop ik totaal geen zin heb om wat dan ook te doen. Flipperen is geen spel dat ik lang vol kan houden. 'Goed amateurtoneel' is geen oxymoron. 'Goed beroepstoneel' ook niet. Ja, ik stond ooit oog in oog met een uil die niet weg is gevlogen. Dat deed ik ook niet. Het is niet onmogelijk, maar wel zeer onwaarschijnlijk dat ik ooit wormen zou kweken voor een inkomen. Zo nu en dan stoot ik op de naam 'Tallulah Bankhead' en dan zoek ik op wie ze was. Zo vergaan de jaren. Ik verbeid vier of vijfjarigen nooit om hun verjaardagskroontje heel de dag te dragen. Al helemaal niet op hun verjaardag. Wie dat doet is eng en verdiend te worden opgenomen. Ik stam waarschijnlijk af van mensen die hun lemen huisjes verwarmden met gedroogde mest. Een dorpsidioot zou ik nooit meteen als dusdanig herkennen. Zelfs niet als een hond hem achterna zat. Ik vrees dat als ik mijn verstand verlies, ik er niet zou naar gaan zoeken. Natuurlijk heb ik ooit al wel gedacht dat ik een pop zag bewegen. Ze bewoog ook werkelijk. Ik test mijn ogen nooit zelf. Dat laat ik over aan opgeleide mensen. Ik ben al een paar keer lelijk gevallen. Maar nooit raakte ik zo gewond dat men met een schaar mijn kleren van mijn lijf heeft geknipt. Ik heb me nooit afgevraagd waarom gaten in een 45 toerenplaatje groter waren dan die in een 33 toerenplaat. De vraag van schadevergoeding voor vroegere gekoloniseerde volkeren is terecht. Maar op een of andere manier ook weer te eenvoudig als oplossing. Als ik emigreer, dan is het naar Japan. Uiteraard mag familie mij daar steeds komen bezoeken.

 

Ter zake (43)

 HOOFDSTUK 3

Ik ben geneigd 'bourgondische' eters minder te vertrouwen dan mensen die het bij gewone kost houden. Of dat logisch is weet ik niet, maar het sluit wel aan bij mijn ervaring met mensen. Duiven. Lugubere beesten. Je ziet ze werkelijk overal. Het lijkt niet zo, maar ik geloof toch niet dat meer dan tien percent van de bevolking homofiel is. Ik laat me zelden beïnvloeden door weerberichten. Ik zie wel welk weer het is. Dat mijn leven eigenlijk niets betekent is iets waar ik wel eens bij stilsta, ja. En dan probeer ik iets minder doordeweeks te doen. Ik heb in het huis gestaan van een pas overledene en gezien hoe de voorwerpen, de kleren, de meubels er ineens verlaten uitzien. Hoe betekenisloos de spreuken aan de muur. Ik vraag me vaak af hoe mensen, naarmate ze ouder worden, denken aan de dood. Hoe het lijkt of ze die negeren. Ik denk dat de uitdrukking: "Het leven is een sandwich, maar wat er tussen zit verschilt van mens tot mens." niet bestaat. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ter zake (42)

Het interesseert me wel, maar zeggen dat ik veel filosofische werken heb gelezen, dat niet. En wat ik heb gelezen,heb ik, denk ik, niet helemaal goed begrepen. En dat geldt niet alleen voor filosofie. Als ik dat eerder had beseft had het anders kunnen lopen in mijn leven. Dit gegeven maakt dat ik mezelf inderdaad een gevaarlijk man vind. De bus nemen in een land waar ik de taal niet begrijp is voor mij geen probleem. Ik vind de bus nemen een van de betere manieren om een ander land te leren kennen. Ik kan mij geen situatie inbeelden waarin ik een fedora zou opzetten. Mijn ouders hebben mij geleerd om beleefd handen te schudden. Knijpen is in bepaalde omstandigheden het beste wat een mens kan doen. Ik ben geen voorstander van ruige geslachtsgemeenschap. Als ik een kat had en het beest zou het kanarievogeltje van de buren van angst doen sterven, dan zou ik daar niet trots op zijn, maar er toch ook weer niet levenslang een schuldgevoel aan overhouden. Levenslange schuldgevoelens of spijt, het is erg wezenlijk, maar ik vind niet dat een mens zich dààr dan weer schuldig om moet voelen. Spijt heeft van mij nog geen beter mens gemaakt. Ik vermijd erg koud water. Ik denk dat ik een jonge dertiger was toen ik het laatst met een katapult heb geschoten. Ik schoot ook mis. Salamander schoenen waren in mijn jeugd een teken van goede smaak en kwaliteit. Ik ben inderdaad bang van ganzen, van alle ganzen. Waterskiën kan ik niet. Gewoon skiën ook niet trouwens. Ik ben in zekere zin wel klaar met het leven. Afhankelijk van de situatie zou ik natuurlijk wel dierlijke pelsen dragen.