Fritz Vanderveken: een Vlaams Westernleven

 

Waarin Fritz Vanderveken zichzelf typeert

Hij zag er ’s morgens vroeg al altijd piekfijn uit:

klaar om ploerten in te rekenen.

Doch niet vooraleer hij zijn lieve Alma had genomen,

en een flink ontbijt om op te teren.

‘Ik lust ze rauw, de onbevoegde boekhouders, de politici van laag allooi en alle eikels die Alma anonieme brieven sturen. Ik herken hun handschrift wel!’

Met gladgekamde haren en een dikke wassen neus 

(tenminste, als hij zich vermommen wou)

ging hij elke dag op pad:

‘En in het uitstalraam van de bakker ben ik stoerder dan John Wayne.’

De straat in spiegelbeeld erachter, toonde onmiskenbaar The Alamo: een mij vrij bekend café.

De vragen van Frisch (Lijst I, vervolg)

6) Wil ik graag een perfect geheugen hebben?

Nee

7) Hoe heet de politicus wiens dood door ziekte, verkeersongeval enz. me hoopvol zou kunnen stemmen? Of vind ik niemand onvervangbaar?

Ik vind niemand onvervangbaar. (De manier waarop de vraag wordt gesteld maakt het me gemakkelijk)

8) Welke dode wil ik graag terug zien.

Mijn vader

9) Welke juist niet?

Die is nog niet dood.

10) Had ik liever tot een ander volk of een andere cultuur behoord, zo ja welke?

Nee, waar ik mee worstel had mij in alle culturen parten gespeeld.

11) Hoe oud zou ik willen worden?

74

13) Als ik de macht had datgene te bevelen wat me nu het juiste lijkt, zou ik dat dan bevelen tegen het verzet van de meerderheid in? Ja of nee.

Ja

13) Waarom niet, als het je het juiste lijkt? 

Mijn antwoord was “Ja”.

Na de maaltijd

Gelukkig zijn het altijd  dezelfde gerechten die Charles’ seksuele driften aanjagen, zo kan Freya makkelijker haar aandacht richten op wat na de maaltijd komt.

Te koop

Drie steentjes. 
Nog nergens toe bijgedragen. 
Prijs o.t.k.

Wachten

 

'Oma zei dat ik hier moest wachten.'
'En heb je dat gedaan?'
'Ja kindje.' 

In seconden

'Kom schat, onze uren zijn geteld...'
'Oh, geen zorg Johan, jij kunt het in seconden!'

Schoorvoetend en op leeftijd

 

'De weinige vrouwen in Wijvegem waar ik me nog mee wil inlaten, zijn zij die leerden vechten tegen erosie en pijn, en die voorlopig aan de winnende hand zijn. Niet echt de types die mij tweede kansen willen geven. Ik onderneem de tocht dus heel schoorvoetend.'

'Nou, geluk ermee.'

Fritz Vanderveken : een Vlaams Westernleven

 

Waar u kennismaakt met Fritz Vanderveken, de enige echte Vlaamse sheriff.

Fritz Vanderveken was de enige Vlaamse sheriff in wie het volk ooit heeft geloofd.

Misdeelden, bestolenen en eerlijke mensen (zoals u en ik) vereerden hem als hun enige ware Vlaamse Held.

Hij kliste schurken, verijdelde al eens een ontvoering en beschermde iedereen die er tijdelijk om vroeg: een slager of een gouverneur op rust. Een keer bracht hij ook een regering zwaar ten val. Fritz maakte geen verschil.

En dan heb ik zijn uiterlijk niet eens omschreven: groot en breed en glimlachend, met steeds die scherpe blik, en oren die instonden voor zijn ongeëvenaard gehoor.

Alleen aan zijn snor werd vaak getwijfeld. Was dat vermomming? Of bescherming tegen kou en wind?

Wending

Ik ben blij dat ik je nooit eerder opbelde,
maar nu ik alle antwoorden heb,
maak ik er werk van.
Of heb je bijkomende vragen?
Dat kan de zaak weer een totaal nieuwe wending geven.

De vragen van Frisch (Lijst I)

 

Ik schuif het al jaren voor me uit, maar laat ik er nu eens mee beginnen: het antwoorden op de vragen van Frisch. Ik garandeer geen volledigheid, wel dat ik ze allemaal eerlijk zal beantwoorden.

Laat ik met lijst I beginnen.

1) Weet ik zeker dat het behoud van de mensheid me echt interesseert als ik en alle mensen die ik ken er niet meer zijn?

Nee, dat weet ik niet zeker.

2) Waarom? 

Omdat ik niet zoveel vertrouwen heb in de mensheid en niet inzie of het bestaan van de mensheid er wel toe doet

3) Hoeveel kinderen van mij zijn er niet geboren omdat ik dat niet wilde?

Geen.

4) Wie had je liever niet ontmoet?

(Laat ik het bij initialen houden) A.M.

5) Heb ik het gevoel tegenover een persoon, die dat misschien helemaal niet weet, ongelijk te hebben en heb ik daarom de pest aan mezelf of juist aan die ander?

Nee

Altijd weer de feiten

 

Het is niet omdat ik zelf uiteindelijk mijn geliefde ben gaan halen — want op u hoefde ik natuurlijk niet te rekenen — dat mijn leven achteraf een en al over rozen is gegaan. Ik heb menig roman onafgewerkt gelaten omdat ik niet langer in de feiten kon geloven.

Vierklauwers

 

Voelt een vrouw zich eenzaam en verlaten
Dan komt de vierklauwer eraan
Hij heeft tijd om lang met haar te praten;
Maak baan, maak baan, maak baan!

(Voor al die vierklauwers die hun roeping ernstig nemen)

In het Engels

 

De dromer

 

Ja hoor, ik droom ervan een goddelijk lichaam te hebben en daarvoor geprezen en aanbeden te worden.

Met een goddelijk lichaam zou ik me gedwongen voelen eerst ingetogen te pronken, casual gekleed, maar niet losjes, zodat mijn contouren zichtbaar blijven.

Eigenlijk zou dat al ruimschoots volstaan, …op voorwaarde dat ik een goddelijk lichaam bezat natuurlijk. Een ritje met de bus naar het centrum en weer terug, op eigen kosten, is voldoende. Dan wen ik eraan. Ik zie het als een proces.

Kerkelijke structuren

 

Leen is het nog altijd niet gewoon dat ze als een godin behandeld wordt. Hierdoor vinden mogelijke aanbidders haar stug en afstandelijk overkomen, en blijft het Leeninisme een kleine godsdienst, zonder kerkelijke structuren. En structuur is iets wat Leen heel zeker kan gebruiken.

Neen, ik ben geen Leeninist.

De spoorzoeker

 

Ook ik ben een goede spoorzoeker. Ik ben heel volgzaam. Ik zou u mijn diensten kunnen aanbieden en brengen naar plekken waar u waarschijnlijk beter niet komt.

Het verzet

 

Nu zijn laatste morzel vrijheid ook vernietigd was, restten Jan aan het thuisfront slechts de minder subtiele daden van verzet.

Robert Johnson-san

 

Na zijn succes op een kruispunt, ergens in een verloren gat in de Verenigde Staten, probeerde Robert Johnson het in Japan. Met evenveel succes bij de verzonnen wezens.

Spreekwoorden en gezegden.

 

The End

 

Ondersteboven

 

'Zo, Arabel, wat vond je van mijn roman? Hij gaat over jou.'

'Ik ben er niet ondersteboven van.'

'Leugenaar.' 

 

 

Renaissance?

 

'Ach nee Koos, dit kun je toch geen renaissance van de kunstbeleving noemen?'

 

 

Succes in het leven

 

Drie dagen voor haar dood was Jake nog thuisgekomen met het heuglijke nieuws: 'Moeder, ik heb eindelijk succes in het leven!' Hij keek vaak op dat moment terug.

 

Het besef

 

Maia besefte dat je je toch niet elke dag weer met literatuur hoefde in te laten, maar wachtte tot Dorien wakker werd om dat inzicht met haar te delen.

 

Eenzaam

 

 

 

 

 

 

 

'Nee Mevrouw, ik zou er niet te veel over piekeren. Uw zoontje is gewoon al heel erg eenzaam. Dat zijn we uiteindelijk allemaal toch?' 

Merkwaardige handelingen

 

'En plots was alles weg, zegt u?'

'Ja, dokter.'

'En u hebt er niets mee gedaan?'

'Nee, dokter, hoe bedoelt u?'

'Mm... bepaalde merkwaardige handelingen of iets dergelijks?'

'Merkwaardige handelingen?'

'Kan u er iets aan doen, dokter?'

'Ik stel voor dat u wat geduld uitoefent, soms lossen dingen zich vanzelf op.' 

 

De Witte Boeddha

We zaten in zak en as en wederom verscheen de Witte Boeddha ongevraagd, maar inmiddels hadden we schoon genoeg gekregen van zijn bezweringen en zijn goede raad en was hij voorspelbaar geworden. Daarom vroegen we hem om geld.

 

De bevolking

De bevolking begint zich vragen te stellen bij het volgehouden liberaal-sociaal-economisch beleid van de regering. Gelukkig blijkt een verhoging van de defensieuitgaven genoeg om de meeste kritiek te doen verstommen.

 

Een heuglijke dag

Het was een heuglijke dag toen ik ook opgenomen werd in de stoelloze maatschappij. Het bannen van de stoel uit mijn leven gaf mij de kans alles op een andere manier te bekijken en me te wijden aan al wat mij echt interesseerde.