Ik zie me zeker in staat me terug te trekken in een Frans of Spaans dorpje in de buurt van een stad en dan alle contact te verliezen met “het thuisfront”. Veel zou er niet veranderen; net zo min als ik echt communiceer met mensen in mijn omgeving hier, zou ik dat daar doen. Ik dring me niet graag op. Ik zou me bezighouden met lange wandelingen, lezen en vertalen. Ik zou zeker geen huisdier nemen. Maar ik zou me weer niet op mijn gemak voelen als ik daar te weten kwam dat Kamagurka mijn buur was. Ik ga bekende mensen graag uit de weg. Misschien dat ik in dat geval zelfs verhuis naar het volgende dorp. Of misschien zou ik naar een ander land verhuizen, want vaak wonen bekende mensen in elkaars buurt en de kans dat er meerdere beroemdheden in mijn buurt zouden wonen, kon wel eens erg groot blijken. Neem nu Toscane! Verhofstadt, Vranckx, De Gucht, een voetballer … ik moet er niet aan denken. Waarschijnlijk verhuis ik beter meteen naar Japan. Dat is een veilig land en behalve in Kioto denk ik niet dat er veel beroemdheden wonen. Al zeker geen Belgen of Nederlanders. Mijn aversie tegen beroemdheden is dan weer niet groot genoeg om er eentje te vermoorden. Daarin moet ik iedereen teleurstellen die er wel eentje dood wil hebben. Dat soort nieuws zult u nooit over mij horen. U hoeft ook niets over mij te horen hoor, als ik hier of ginder vertrek.






