Meer informatie

Grondman 1 (een jonge vrouw, verslaggeefster van belangrijke gebeurtenissen):                                                                                                                                      Hebben we het dan over hardnekkig gebied?
Grondman 2 (een al wat oudere dame, die door de scheur is gestapt en voor even terugkwam):                                                                                                                 Hardnekkig gebied?
Grondman 1: Ja, is het hardnekkig gebied?
Grondman 2: Hoezo?
Grondman 1: Nou ja, hardnekkig. Weerspannig?
Grondman 2: O! Bedoelt u dat! Of het hardnekkig gebied is.
Grondman 1: Ja.
Grondman 2: Hoe zo’n gebied hardnekkig kan zijn, of eigenlijk weerspannig.
Grondman 1: Ja. Of u ons kan vertellen of het een hardnekkig gebied is. Weerspannig zelfs.
Grondman 2: Daar stelt u mij een mooie vraag.
Grondman 1: … hiermee gaan wij terug naar de studio waar onze gasten inmiddels klaar zitten met meer informatie.

Inversie

 ‘Hé, wat doe jij hier op dit uur?’
Het was beslist zo niet bedoeld, maar ik geef het toe: opeens had ik mijn sigaret in zijn rechteroog geduwd.
‘Aauww… jij kl____zak!’(1)
De grondman werd opeens zeven keer groter dan ik en wilde mij vastgrijpen. Gelukkig ben ik leniger en sneller en wist ik hem te ontglippen. Ik ontsnapte door de tuin van de bakker, doorheen het bos, langs de spoorweg, om de vijver, binnen en buiten de kerk, vermeed het parlement… kortom, ik rende voor mijn leven. Een grote vrachtwagen (Rungis-Rotterdam) toeterde net nadat ik de snelweg was overgestoken. Uiteindelijk was ik zo snel dat ik in feite àchter mijn achtervolger aanliep. Dat heet inversie in het wereldje van de achtervolgers. Ik greep hem bij de panden van zijn jas en liet mij nog kilometers ver meevoeren. Tot hij moe werd en onder een boom in slaap viel. Op mijn tenen liep ik van hem weg en kwam thuis. Wat een avontuur, dacht ik, hoewel het nog niet helemaal voorbij was, want er werd nog aangebeld. Het was de grondman. Hij verontschuldigde zich voor de manier waarop hij mij had aangesproken. Enigzins morrend aanvaardde ik zijn verontschuldigingen, excuseerde mij omdat het een drukke nacht was geweest, en ging weer naar binnen. Daar dacht ik nog even aan alle plekjes waar ik vorige nacht was geweest en wat ik daarvan kon leren... tot ik op de tafel een dampende mok granenthee zag staan. Een mens moet alles proberen in het leven. 

 

 

(1) kleizak
 

Laatste gesprekken van grondmannetjes

Wij bevinden ons momenteel onder de grond, alwaar twee grondmannetjes, elk apart, voorbereidingen treffen.

Grondmannetje 1:                                     Vaarwel mevrouw.
Grondmannetje 2 (een vrouw dus):           O ja!
Grondmannetje 1:                                     Vaarwel mevrouw.
Grondmannetje 2:                                     U blijft?
Grondmannetje 1:                                     Pardon?
Grondmannetje 2 (andere intonatie):        U blijft?
Grondmannetje 1:                                     Nog even.
Grondmannetje 2:                                     We hebben niet veel tijd.
Grondmannetje 1:                                     We leven in een sprookje.
Grondmannetje 2:                                     Wat je leven noemt.

Beiden kijken vertwijfeld met op de achtergrond een vallende ster.

 

De vondst

 

 

 

 

 

 

 

Enkele weken later. Ik was mij nog steeds van geen kwaad bewust liep ik voorbij het huis van de burgemeester toen mijn oog op iets alleraardigst viel. Het schoentje van een grondvrouwtje. Ik raapte het kleinood op om het thuis in beter licht te kunnen zien. Het was prachtig, vederlicht en zelfs merkwaardig. Zaterdag ging ik naar de schoenmaker. Je kan nooit weten.

O! Zei die. ‘Bent u het die…’
Nu ja, wilde ik al zeggen.

Toen werd ik van achteren gegrepen en werd alles donker voor een tijd.

De grondman

Na jarenlang alleen voor winstbejag geleefd te hebben besloot ik het over een andere boeg te gooien toen de grond zich voor mij opende. Daar verscheen mijn eerste grondman aan de oppervlakte, al zou ik er later andere leren kennen. Gelukkig maar, al kon ik dat op dat moment niet weten. Hij bood mij rookgerief en drank (niet meteen zijn beste zet) in ruil voor het oplossen van een raadsel, maar daar ging ik niet op in. Ik drink niet en ik rook niet, en raadselachtig ben ik nooit geweest.