Mijn eigen Mondriaan

ik bekijk de vlakken, 

ik vergelijk en bestudeer of ik ze verschuiven kan. 

het ene hier, 

het andere daar. 

en er moet ook wat met de kleuren. 

niets omslachtigs, 

maar wel ferm en doortastend.

maar ook de lijnen. 

de horizontale, 

en de verticale evenzeer,

wat mij weer met mijn neus drukt op de vlakken 

die zich zo als vanzelf weer opdringen.

maar hoe of wat, daar ben ik nog niet uit. 

het is een strijd,

al is  morgen weer een dag 

en kom ik misschien pas dàn tot nieuwe evenwichten

want ik inderdaad: 

ik maak mijn eigen Mondriaan!

Een aforisme van Oom Floris

Iedereen wordt oud, maar slechts weinigen hebben er echt verstand van.

Gesprek tussen twee bomen over Het genre

"Ken je het genre?"

Hij was onmiddellijk op zijn hoede,

"Het genre?"

"Ja, of je het kent?"

"Ik heb er uiteraard van gehoord."

"Zou je het dan een genre noemen?"

"Ja toch, in zekere zin."

"Maar je twijfelt toch?"

"Er zijn natuurlijk aspecten waardoor…"

"Precies, vandaar!"

"Maar anderzijds is het ook onmiddellijk zo…"

"Benoembaar?"

"Zo zou ik het niet stellen, alhoewel…"

"Je weet er blijkbaar heel wat van af!"

"Tja… ik observeer de dingen."

"Hebt je dan niet iets specifieker?"

"Waarover?"

"Het genre."

"Neen… of toch!"

"Ja?"

"Het had iets eigen."

De telepathische taptoe

Eenzaamheid kent veel gedaanten. 

Neem nu J. :

Hij verwerkte zijn onmogelijke liefde 

en werd een virtuoos 

van de telepathische taptoe.

Ik ben goed!

Vroeger verwachtte men van mij dat ik mijn vrienden bespiedde en rapporteerde over het al of niet door hen gebruiken van de officieel verstrekte balpennen. Dat is uiteraard lang geleden en inmiddels schrijven wij onze rapporten met tekstverwerkingsprogramma's op computer. Ik kreeg in de loop der jaren dus heel andere opdrachten die al mijn aandacht opslorpen en vaak ingenieuze vermommingen vereisen. Ik denk niet dat men mij door heeft. Zo goed ben ik!

Bedoelingen

Natuurlijk hoopte zij ook opgemerkt te worden door een knappe man!

De terugkeer van de onzichtbare man

Zij deed of zij niet merkte dat haar onzichtbare man naar haar zat te lonken van op zijn stoel en werkte naarstig voort. Na zoveel jaren afwezigheid was hij haar èèrst een verklaring schuldig!
"Je kunt niet blijven doen alsof je mij niet ziet!" sprak hij uiteindelijk, in de hoop van toch tot een gesprek te komen.

Goed nieuws

Wij moeten er van uitgaan dat niet iedereen thuis is 

wanneer belangrijk nieuws wordt meegedeeld. 

Ook niet als het goed nieuws is.

Veerkracht en taaiheid!

"Ik zou…"

"Wacht, bent u wel veerkrachtig genoeg?"

"Veerkrachtig?"

"Ja, en taai?"

"Taai? Waarom, ik wou alleen…"

"Ons informeren?"

"Ja."

"Maakt u zich daar geen zorgen om. Wij maken ons eerder bezorgd om u."

"Bezorgd om mij?"

"Informeren kan uw gezondheid schaden."

"O, en daarom die veerkracht?"

"Ja, en taaiheid."

"Misschien moet ik nog wat oefenen?"

"Ja, dat raden wij u ten stelligste aan. En maakt u zich maar geen zorgen over uw informatie."

Het echtpaar

Er was eens 

een koe en een stier in dezelfde wij. 

Waar zij op de gedachte kwamen dat zij getrouwd waren, 

al konden zij zich niet meer herinneren waarom.
Maar er waren wel meer dingen die zij gaandeweg vergaten.

De gezusters Vandenbranden

De gezusters Vandenbranden
hadden niet altijd iets om handen,
en de kleinste van de drie
kreeg dit het best onder de knie!

De associatieve denker

Hij mocht graag associatief denken. Hij kon het niet laten. 
Voor zijn vrienden en kennissen betekende dat springen van de os op de ezel, de ziel van het financieel wezen en seksuele dwang, noodverlening en individuele beheersing, streelzucht en zelfspiegeling, schaamte en wellust, winstkansen met lotto en het nut van kleingeld.  
En uiteraard nog heel wat andere wereldse beslommeringen op eender welk moment, nooit aangekondigd en altijd veranderlijk. 
Daar moesten zij mee omgaan.

Bovendien associeerde de associatieve denker steeds breder, dieper, dichter en verregaande, naarmate hij onbewust het gezelschap er rijp voor achtte.

Wat u hiervan onthouden moet is echter dat u niet mag onthouden dat de associatieve denker gelukkiger was dan u of ik! Helemaal niet. Ook hij vergat al eens zijn liefde met levengevend water te begieten. Laten wij daar dus niet over piekeren. Waarom dat pad op gaan?

Vergiffenis

"Denk je dat al mijn zonden zullen vergeven worden als ik voortaan voor altijd zo blijf zitten?"
"Voor altijd?"
"Ja."

"Nou, zoals ik jou kèn..."

De omhelzing van de aarde

Het begon allemaal met kleine, speelse oefeningetjes in het dorpje waar hij woonde. 

Met een paard, een hooimijt, tegelijk drie tractoren, het buurdorpje Solitude-en-campagne op een zondag en, de dag nà zijn plechtige communie, het hèle arrondissement Noir-pas-Foncé! Dat leverde hem een kort berichtje op in een lokale krant.

Maar het was pas toen hij op zijn 18de, bij zijn éérste bezoek aan die grote stad, toen hij heel Parijs in zijn armen sloot, dat men zijn talent eerst echt opmerkte! Het innig omhelzen.

"Ja," zei de president trots tegen een Chinese magistraat die toen toevallig op bezoek was en wiens armen eerder kort waren, "daar zijn wij als volk heel trots op, die jongen zal nog eens de wereld omhelzen!"

Zo ver is het op dit ogenblik nog niet gekomen, maar als u een linker- of een rechterarm lang uitgestrekt langs de autosnelweg ziet schuiven, weet dan dat het elk moment staat te gebeuren! 

De omhelzing van de aarde!

Aanvullend punt

.

Chatten

- Chat jij wel eens op het internet?

- Ja hoor.

- En valt dat mee?

- Nogal. Onlangs had ik contact met een dame die vroeg of ik een stevige penis heb.

- Wat? Nogal vrijpostig niet? Iemand die je kent? 

- Helemaal niet!

- Wat een lef. Wat heb je gezegd? Dat gaat haar toch niet aan?

- Jou ook niet.

Een eigenaardige gang van zaken

Sollicitant J. had zich piekfijn opgedoft om voor de job van zijn leven te gaan, maar toen hij langs de immer mysterieuze Finis Terrae kerk in de Nieuwstraat liep was hij ineens onderhevig aan een onverklaarbaar geval van overdreven zwaartekracht, wat hem gedurende 5 (!) uur languit vastgeplakt vast hield in de rand van de goot.

Wat hij daarna ook pleitte dat het door iets onverklaarbaars kwam dat hij te laat was, en dat hij zelfs de kracht niet had gevonden om te bellen, zijn uitleg werd als ongeloofwaardig van de hand gewezen en de job ging naar een heel wat minder geschikt en eerlijk kandidaat.

Bovenstaand relaas getuigt van een hoogst eigenaardige gang van zaken.

Wat natuurlijk vast staat

Net als de wolken 

veranderen ook de redenen 

en de oorzaken 

en de gevolgen 

en kan je daar 

dag in dag uit

uren naar kijken 

omdat (en terwijl) 

ze toch altijd veranderen 

in steeds dezelfde lucht  

- dat moet je veronderstellen -

als altijd 

vol dingen 

die nooit meer zullen 

en kunnen zijn 

maar zich telkens 

dan toch weer vormen

want dat staat natuurlijk wel vast 

Pinokiose

Ook pinokiose is nu behandelbaar!

Inleiding

Of een mens gelukkig wordt 

hangt geheel en al af 

van de plaats en de hoogte 

waarop hij of zij kadertjes hangt 

(en niet van wat er op staat), 

maar ook van het verloop van de wolken

en de manier waarop hij of zij daar invloed op uitoefent!

Al zou ook de manier waarop een mens 

zich dingen herinnert een rol spelen.

Zelfknechting

Werkelijk succesvol kapitalisme begon toen men er achter kwam dat angst en onzekerheid van mensen op eenvoudige manier kan worden omgezet in productieve arbeid, op basis van een systeem (of het stimuleren van een reflex) die slechts in héél beperkte kring met zijn juiste naam wordt geduid: zelfknechting !

Ergens

Hij was er echt van overtuigd dat zij het ergens verborg, en toen kwam hij op iets anders uit.

De kloof tussen arm en rijk

Op dat ogenblik mocht J. zich gelukkig prijzen dat de kloof tussen rijk en arm niet plotsklaps versmalde!

De menselijke bewegingen

Vaak hebben de vogels het onder elkaar over onze menselijke handelingen, zonder echter specifiek te zijn.

"Wat bedoelen zij daar dan mee?" stel ik soms de vraag.

"Nu ja, de menselijke bewegingen uiteraard."

"Maar menselijke bewegingen kan je toch beschrijven, of tekenen, zelfs filmen? Bijvoorbeeld armen en benen, van beneden naar boven, met de ogen open of dicht, zwaar hijgend of fluitend?"

"Geen idee. Menselijke bewegingen zijn menselijke bewegingen, zo veel drukte moet je daar niet over maken, dat kan lètterlijk alles betekenen."

Achteraf kan ik er mij nog steeds niets wezenlijks bij voorstellen, met wat de vogels dan bedoelen bedoel ik. Ik beweeg ook niet genoeg uiteraard.

Een aforisme van oom Floris

Een kwelling 
die je veel mensen 
gerust mag toewensen 
is gewetensnood.

De argeloze lezer

Omdat zij drommels goed begrepen 

dat zij nooit uit het idyllisch kader 

van deze prent zouden ontsnappen 

hadden zij het geregeld 

over hoe zij voor eeuwig en altijd 

aan de basis zouden liggen 

van het nostalgisch denken 

van de argeloze lezer. 

Het einde van de tunnel

Eens het einde van de tunnel bereikt was bleek verder vervoer niet voorzien!

Scheppers

Ooit werd een waanzinnig schepper als volgt terecht gewezen:

Of hij niet kon ophouden met zijn ongerijmde uitspraken over liefde, deugd en mededogen. Om nog maar te zwijgen over zaken als inzet, begrip en geloof.

"Geen sprake van," antwoordde de waanzinnige, die helemaal niet besefte hoe moeilijk en ingewikkeld zijn schepping in elkaar paste, als zij dat al deed, "ik ga nog een tijdje door. Ik ben een volmaakt schepper, dus uiteindelijk komt alles wel goed."

"Maar zie je dan niet wat je allemaal aanricht?"

"Waarom zou ik? Ik schep."

Er werd hem uitgelegd en zelfs bewezen dat zijn schepping echt onmogelijk was en dat de scherpe kanten van een en ander alleen maar scheuren veroorzaakten en beslist geen groeiend gevoel van eenheid en zalig samenzijn, nu of in de eeuwigheid.

"Hoe dan ook, ik doe voort, want uiteindelijk maak ik toch maar een hemel voor wie vol wil houden."

Na dat antwoord heeft men hem met rust gelaten, zodat hij waarschijnlijk nu nog altijd bezig is. 

Zo gaat dat met scheppers van dat soort. Maakt ook niet uit, tenzij men hen belangrijker maakt dan zij zijn.

Verbijsterende woorden

Toen sprak zij de verbijsterende woorden:

"Kijk mams, kijk paps, ik heb geen vagina meer."

Schuinsmarcheren

Zij die zich voordeden als dubieuze mannen bleken in feite trouwe huisvaders van wie het gezicht zelfs de lokale horeca niet vertrouwd was. Die ene scheve schaats die zij onvermijdelijk reden achtervolgde hen dan ook voor de rest van hun dagen. En zij waren eigenlijk zo brààf dat zij niet beseften dat je er minstens een paar moet hebben gereden om  als schuinsmarcheerder geloofwaardig te zijn in deze wereld.