1.8.15

"..."


"Nu zitten we hier."
“Ja…"
“..."
“Zullen we het daar maar bij laten?"

31.7.15

Hetzelfde schuitje


"Zou er ons iets ontgaan zijn?"
"Zwijg, we zitten in hetzelfde schuitje. We moeten roeien met de riemen die we hebben.

30.7.15

Shane McLaughlin (2)


Vaak probeerde Shane McLaughlin,
de man die niet wist wat feesten was,
zich voor te stellen wat hij eigenlijk miste.

29.7.15

Wat Jan wordt


"O Jan, ik ben zo bang, hoe moeten wij worden wat we willen zijn?"
“Ach Ingrid, wees niet bang, ik denk soms dat ik voor een groot stuk al helemaal ben wat ik later worden zal. Ook voor jou komt het wel in orde hoor, begrijp je wat ik bedoel?"
“Neen, Jan, ik denk dat je weer iets zegt wat je zelf niet begrijpt. Al heb je wat dat eerste betreft misschien wel gelijk."
“Ja?"
“Ja, maar weet ik weet niet of jij wel zeker bent dat je dàt wil."

28.7.15

Een aforisme van oom Floris


Elke sprong in het ongewisse begint met een aanloop!

27.7.15

Shane McLaughlin?


Het bedenken van een nieuwe superheld deed de auteur met enorm veel gevoel voor dramatiek, maar dat was schijn voor het merendeel, want in feite was hij daar gisteravond al opgekomen:
“Shane McLaughlin."
Of nee,
GOLOG SCHONFF-NOJC!!!
(Want het was naar zijn gevoel een buitenaardse.)

26.7.15

Verbijstering


Ja, het was een gevoel van verbijstering dat J. overviel, toen hij na een moeilijke klim, ergens in een Europees berggebied, eenmaal boven gekomen, op een volwassen leeuwin stootte, een leeuwin in wier kop hij het gezicht van zijn van hem vervreemde vrouw herkende.

25.7.15

Paremiogram 4

De waarheid ligt altijd

-...op het puntje van mijn tong
-...in het midden
-...aan de omstandigheden waarin men ze vertelt
-...op het oorkussen van de duivel
-...ergens aan
-...aan het eind van de tunnel!

24.7.15

Stil op aarde


Eens,
op een moment dat het
heel stil was op aarde,
zo stil dat men een naald
had kunnen horen vallen

als er op dat moment een naald
gevallen was uiteraard - wat niet het
geval was, want dan had men het
dus beslist wel gehoord -,

welnu,
op dàt moment stond
niemand er bij stil dat
het heel stil was op aarde

en dat aangezien men zich in die tijd
reeds met vreemde rituelen inliet,

jawel.

23.7.15

Benen

“Wil je mijn benen eens zien?” bood hij aan.
“Je benen?” Ik vond het een raar aanbod.
“Ja, ik heb vrouwenbenen gekregen. Ineens. Ik werd er onlangs wakker mee."
Inderdaad, ik vond hem al een tijdje zo’n oneigenlijk gangetje hebben, dus dàt was de verklaring.
“O, ik dacht dat je aan de drank was,” antwoordde ik, zijn woelig gevoelsleven kennende.
“Neen hoor, niks drank. Het zijn vrouwenbenen, kijk maar,” en hij trok zijn broek uit.
Ik keek, en waarachtig, hij had twee gave vrouwenbenen.
“Ongelofelijk,” prees ik hem, omdat de juiste woorden mij niet meteen te binnen vielen.
“Ja hé,” beaamde hij, terwijl hij ze zelf ook nog eens nauwlettend monsterde. Voor de zoveelste keer waarschijnlijk.
“Het veranderd natuurlijk hoe ik in het leven sta,” verklaarde hij ineens.
Dat begreep ik uiteraard ook wel.
“Maar we blijven toch vrienden?

22.7.15

De beste stuurlui...


Ineens kreeg het spreekwoord - "De beste stuurlui staan aan wal" - voor hem een bijzondere betekenis.

21.7.15

De waarheid is niet alleen mooi!


Ik bond de waarheid vast op mijn fiets en ben er meer langs berg en dal getrokken om haar te tonen aan alle volkeren die ik ontdekken zou.
“Mooi,” zeiden die steevast toen ze de waarheid zagen, waaruit ik leerde (ja, ik reisde toch ook een beetje om te leren) dat de waarheid zeker mooi is. Hoe of waar je haar ook bekijkt dus.
Op een dag kreeg ik echter problemen met mijn fiets, een broekspijp en het gewicht van de waarheid (want dat was niet onaanzienlijk), waardoor ik ten val kwam. Toen begreep ik meteen dat de waarheid ook kwetsen kan!

20.7.15

Een aforisme van oom Floris


Je kan in het leven niet àlle cookies blijven weigeren!

19.7.15

Ogen

“Daarvoor heb ik jouw ogen nodig!"
“Mijn ogen?"
“Jazeker."
“Kan het ook niet met mijn hersens?"
“Neen, je ogen!"
“Mijn ogen, ècht?"
“Ja."
“Die liggen in een bokaal naast mijn bed in de slaapkamer."

Ik blijf het altijd vreemd vinden, waar mensen zoal hun ogen hebben.