29.9.16

Jan en Ingrid (Tijdelijk?)

“Maar Ingrid, waarom zou seks geen echte oplossing zijn? Tijdelijk eventueel?"
"Jan, je kent mijn standpunt!"

26.9.16

Iets anders

Ik vraag mij soms af wat de koning doet, ik bedoel: wat de koning op dàt moment doet. Het moment waarop ik eigenlijk bij jou had kunnen zijn en aan iets anders had moeten denken.

25.9.16

Pijpen

"En, toch niet weer te veel naar iemands pijpen gedanst?"
"Ja, toch wel, van een choreograaf."

24.9.16

De zuinige schutter

“Hier, drie kogelgaten! Het bewijs dat we alweer te maken hebben met de Zuinige Schutter!!”
“Hoezo inspecteur?”
“Er werden toch negen schoten gelost volgens de getuige, of niet?”
“Mijn hemel, inderdaad. Drie kogels door elk kogelgat dus.”
“Precies, zijn typische modus operandi! Hij had net zo goed zijn handtekening kunnen zetten.”
"Zullen we hem hiermee nu kunnen vatten?"
"Ik vrees dat de zaak eerst nog escaleert!"
"U bedoelt..."
"Volgende keer vier kogelgaten en..."
"ZESTIEN KOGELS?!!!"
"Inderdaad, een volwaardig bloedbad."

23.9.16

Jubileum

“Altijd, wanneer het er toe deed, was ik vergeten wie ik was, of was ik niet wie ik moest zijn.”
“Ach ja, en wanneer je het wel wist was ik er niet.”
“Neen.”
“Maar nu…”
“Ja, nu staan we hier.”
“Alsof het niks is zelfs.”

22.9.16

Geesten




Het is uiteraard heel erg gemakkelijk om te pas en te onpas te beweren dat ik geesten zie. Zo maken jullie je er altijd van af. Maar ik zie geen geesten. Neen, het zijn de geesten die mij zien. Wàt ze aan mij zien ontgaat mij volkomen, maar dàt ze mij zien is duidelijk. Dan gebaren ze naar elkaar of stoten elkaar aan, al naargelang de lichtsterkte, en houden op met waar ze mee bezig waren. Heel herkenbaar gedrag. Ik hoef zelf geen geest te zijn om het door te hebben. Jullie gedragen je vaak ook zo. En dan maar zeggen dat ik geesten zie! Jullie zouden jezelf eens bezig moeten zien. De pot die…

20.9.16

De toekomst




Vaak is mij gezegd dat wijze zeelieden uit veen vreemd continent mij een grootse toekomst hebben voorspeld. Dat heeft mij vele jaren vervuld met trots en hoop. Over eenzaamheid is toen niet gesproken.

19.9.16

Gewonnen





Ik werd opgebeld. Het was op een voor mij tot op dan onzalig uur. 
"Met God," klonk het zakelijk. 
"Dat moet een vergissing zijn." 
"Dat dacht ik ook," antwoordde Hij, "maar mijn diensten verklaarden van niet. Het ligt aan het algoritme dat wij nu hanteren." 
"Het algoritme?" 
"Dat doet er niet toe. Laten we het er op houden dat u gewonnen hebt." 
"Gewonnen? Ik? Waarom?" 
"Ja, dat is nogal ondoorgrondelijk. U krijgt vrijstelling." 
"Vrijstelling? Waarvan dan?" Even flitste het eeuwige leven door mijn gedachten. 
"Van één van de tien geboden." 
"Van de tien geboden?" 
"Eéntje maar hoor" 
"Van het welke dan?" 
"Dat mag u zelf bepalen, dat is het mooie, na Pasen komt er iemand langs met de papieren. Tot dan overkomt er u uiteraard niets."

17.9.16

De eerste kus

Hoewel wij romantici ons heel goed inbeelden kunnen dat er jonge en al wat oudere vrouwen zijn die van hun eerste kus meteen bezwijmen en dan maanden als in een roes nodig hebben om te bekomen, is het ook een feit dat het in de meeste gevallen zo’n vaart niet loopt of dat de oorzaak van datgene waarvan bekomen dient te worden elders ligt.: zuurstofgebrek, ijzeroverschot, te veel kennis van actuele dingen… het kunnen even vele oorzaken zijn van een dergelijke toestand. Het is ook een vast gegeven dat romantici sneller tot een zekere conclusie komen dan anderen. Volgehouden magerzucht, lang naar het wiegen van de zee kijken of het koesteren van een onbegrepen verdriet veroorzaken gelijkaardige symptomen. De eerste kus wordt waarschijnlijk al te gemakkelijk als oorzaak aangegrepen voor jong en minder jong vrouwelijk gedrag dat onlogisch lijkt, maar dat het om totaal andere redenen misschien helemaal niet is.

16.9.16

Benieuwd

Er van overtuigd dat er nòg ongelukkiger wezens dan zij zelf bestonden, monsterden zij oprecht de nieuwkomer.