29.12.08

Het geheim van de Karpaten



Het is niet altijd gemakkelijk om een geheim te onthullen, neem nu dat van de Karpaten. Reeds geruime tijd tracht ik het te verraden en eergisteren dacht ik mijn kans schoon te zien. Ik bevond mij op een strand bij Dover met een Britse vriend, een spion van de Engelsen.

“Wat het geheim van de Karpaten betref...”
“Precies! Ik wilde het net hebben over het Geheim verdrag van Dover, ook wel het Traktaat van Dover genoemd, door reeds ingewijden.”
“Het geheim van de Karpaten is...”
“Dat Traktaat van Dover was een geheim verdrag dat in 1670 tussen Karel II van Engeland en Lodewijk XIV van Frankrijk werd afgesloten.”
“In de Karpaten...”
“Karel II beloofde in dit verdrag zichzelf en Engeland te bekeren tot het katholicisme en de Triple Alliance, het bondgenootschap met Zweden en de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, te verlaten...”
“In de Karpaten heerste in 19...”
“Waarna Engeland bondgenoot van Frankrijk zou worden in zijn oorlog met de Nederlandse republiek.”
“Ja maar, wat het geheim van de Karpaten betreft, dat is wèrkelijk...”
“Luister toch, Lodewijk, van zijn kant, beloofde Karel voldoende financiële middelen om minder afhankelijk te worden van het Engelse parlement, en militaire steun in de vorm van een legermacht van 6000 man, mocht het tot een intern verzet komen.”
“Maar voor de Karpaten...”
“Het gevolg was dat Engeland door dit verdrag dus betrokken raakte in de Hollandse Oorlog en op 28 maart 1672 de oorlog aan de Nederlandse republiek verklaarde. Op 19 februari 1674 trok Engeland zich, omwille van binnenlandse politieke problemen, toch uit de strijd terug. De Fransen wisten, zonder Engelse steun, nog de Slag bij Kassel te winnen.
“Maar luister dan toch eens naar mij: in de Karpaten...”
“Later kwam Engeland definitief terug op zijn beloftes en steunde de Nederlanders opnieuw in hun strijd tegen Frankrijk. Nu jij!”
“Wel, ik kan je zeggen dat het geheim van de Karpate...”
Good heavens! Is het al zo lààt? Sorry, ik moet ervandoor. Dit blijft toch onder ons hè? Top secret!

Met weinig tevreden



"Maar als we vroeger met zo weinig tevreden waren, hoe komt het dan dat we nu zo véél hebben?"
"Vraag dat ook maar aan de Sint."

27.12.08

Jan en Ingrid kunnen dat ook!



“Wat heb je nu weer mee Ingrid, de Flair?”
Ssshhht... kijk hier, over twee die al een jaar geen seks meer hebben.”
“Och, alsof wij dat ook niet zouden kunnen.”

Jan en Ingrid nodigen hun ouders uit


"Kijk Jan, de onderbroeken die ik van 't jaar van je moeder kreeg komen toch nog van pas, zij zal opkijken straks!"

26.12.08

Het geheim van de kurkentrekkers ontraadseld


Kurkentrekkers worden gemaakt door héél kleine mannetjes.

Editoriaal

Uit de drie vorige posts mag de trouwe lezer opmaken dat ik "Verzamelen geblazen!" van Hugo Matthyssen onder onze kerstboom heb gevonden èn dat de migraine die mij een week lang martelde eindelijk voorbij is.

Blogbaas

Met een zaklamp naar de toekomst



Ik was nergens op voorbereid toen gisterochtend werd aangebeld. Het was een in alle opzichten doodgewone vrouw die mij vrolijk aankeek.
"Wat ziet u er goed uit!" verwelkomde ik haar naar waarheid.
"Dat komt omdat ik volmaakt gelukkig ben," antwoordde zij monter en ze liep op eigen initiatief onze living in.
"Ik niet. Ik ben niet volmaakt gelukkig, maar al bij al toch ook niet volmaakt ongelukkig."
"Ik ben volmaakt gelukkig en heb bovendien ook een heel leuke job die ik nog perfect weet te combineren met mijn privéleven ook."
"'t Is niet waar! Dat is toch onmogelijk?" riep ik bewonderend.
"Waarom zou het?"
"Omdat ik toevallig weet dat vrouwen die hun werk met hun privéleven combineren nooit volmaakt gelukkig zijn. Zij kweken zichzelf schuldgevoelens aan, daar is al veel onderzoek naar gedaan."
"Ach zo," zei ze bedachtzaam, "en vind je dat dan normaal?"
"Nee, maar het is de werkelijkheid."
"En toch ben ik gelukkig," herhaalde zij, "wanneer je mij wat beter leert kennen dan zal je dat moeten toegeven."
"En hoe ziet u dat dan gebeuren?" vroeg ik afgemeten.
"Wanneer je mij beter leert kennen zal je zien hoe rustig ik adem als ik met mijn hoofd in je schoot in slaap val. Of hoe ik je in vertrouwen neem om een jurk te kiezen om aan te trekken als we naar de film gaan. En natuurlijk beleven we samen ook tal van bijzondere momenten."
"O, op die manier," begreep ik en ik bekeek haar nog eens goed nu het winterzonlicht op haar haren glansde."
"Zie je wel dat ik perfect gelukkig ben! Zeker als jij nu een beetje meewerkt."
"Meewerken?"
"Natuurlijk," en ze strekte uitnodigend haar armen naar me uit, "je misgunt me mij mijn geluk toch niet?"
"Neen, zo hardvochtig ben ik nu ook weer niet," moest ik mezelf toegeven.
"Kom met mij mee naar onze verblindend mooie toekomst en je zal eens wat beleven."
"Gaat dat zomaar?"
"Natuurlijk, als je niet te nauw kijkt! Kom maar met me mee."

Voor alle zekerheid heb ik toch maar mijn zaklamp mee naar de toekomst genomen.

Les van de rijmende bioloog



Wie wil paren
te land of in zee
komt al snel tot de bevinding:
't gaat beter met twee!

22.12.08

Een aforisme van Oom Floris



"Het leven is moeilijker voor een vrouw zonder borsten dan voor een man zonder verstand!"

21.12.08

Het Reti gambiet



Vanochtend een spannend potje geschaakt met magere Hein, die overigens niet zo mager is. Wie won moest mee met de ander.

En raad eens? Ik heb gewonnen. Hij tuinde dan ook regelrecht in mijn geliefde Reti gambiet en na zesendertig zetten legde hij zijn koning neer. Hij staat nu mijn tuin, die ik veel te groot heb overgenomen van de buren, om te spitten.

“Goed oefenen,” heb ik hem aangeraden, “Ooit win jij nog wel eens.”

19.12.08

Neus



Uiteindelijk werd het volk een neus gezet, en ziet: dat ging veel gemakkelijker dan gedacht!

Straks volgt het been uitvijzen.

17.12.08



Bedankt Kielzog, Geen woorden maar daden!

Jan en Ingrid zijn uniek



"Zeg Jan, zijn wij wel voor elkaar geboren?"
"Maar natuurlijk Ingrid, voor wie anders? Wat wij hebben is toch uniek?"

Bartje vindt een liniaal



"Hé, een liniaal!"

16.12.08

Niets ontziende

Vervuld van niets ontziende liefde, wellust en de in dit verband nuttige ondernemingslust kwam ik iets vroeger thuis.
Daar lag mijn vrouw in het halfduister op de sofa.
"Ik maak vandaag geen eten. Ik heb weer van die stekende hoofdpijn en ook mijn rug speelt weer op. Je vindt wel een pizza in de diepvries."
In de diepvries lag geen pizza meer, maar ik vond wel nog een ingevroren brood en spinazie.
Ik vergat ook waarom ik iets vroeger naar huis was gegaan.

13.12.08

Een geschenk!

Ik stond vanmiddag in de Colruyt (ja, u kan mij daar regelmatig ontmoeten indien u er ook klant bent) verlekkerd te kijken naar een prachtdoos met koekjes van Jules Destrooper, het was een blikken doos in de vorm van een "camionette". Aangezien ik al voor de frangipanes en de Luikse wafels was bezweken heb ik de aanschaf van deze doos uitgesteld tot maandag (met de vrees dat ze dan misschien al uitverkocht zijn) en troost mij met dit "bouwpakket":



Dus, indien u niet weet wat doen in de kerstvakantie...

P.S.: Klik op de prent en exporteer ze om ze groot genoeg af te printen!

Kruidenierman

De minst bekende, voor de meeste mensen zelfs totaal onbekende, superheld uit de jaren '30 en '40 van de vorige eeuw moet wel Kruidenierman zijn. Over hem is inderdaad niet één beklijvend avontuur, niet de minst opzienbarende heldendaad bekend. Nergens in een krant, in geen enkel magazine en al in het geheel niet op een verknipt stuk nagelaten pelicule wordt over hem gewag gemaakt.


Ook het verhaal dat hij, aangezien hij niet aan bod kwam in de populaire comics, de kost verdiende als aanvuller in een filiaal van een sociaal slecht aangeschreven staande warenhuisketen is waarschijnlijk apocrief (in beide betekenissen van het woord.)

11.12.08

Roodkap



"U komt hier geregeld heb ik de indruk?"
"Och, dat valt wel mee."
Ik had haar al een paar keer opgemerkt aan de rand van het bos, de oude Roodkap.
"Nu we toch in gesprek zijn wil ik u één ding duidelijk maken: ik ben niet inschikkelijk en zal zeker tegenstribbelen," zei ze.
"Wat raar, ik wilde net hetzelfde zeggen."
"Ja, maar ik ben niet inschikkelijk en ik stribbel tegen omdat ik een trauma met mij meedraag, en dat lijkt mij bij u geen motief te zijn."
"Neen, daar zou u wel eens gelijk kunnen hebben," bedacht ik.
Toen gingen wij elk onze eigen weg. Ik vond wel dat zij nogal vlot over haar trauma sprak.

10.12.08

Olleke bolleke...



De afspraak is dat alles mooi is en goed.
Laten we ons daar aan houden
en verder doen waar we mee bezig waren:
Olleke bolleke rebisolleke...

8.12.08

Ja mama



"En? Al wat kalmer? Kom er maar uit, je eten staat in de keuken. Ga het maar onmiddellijk opeten."
"Ja."
"Ja wie?"
"Ja mama."

7.12.08

Nieuwe faze



“Sorry, ik heb een windje gelaten, ik zet even het raam open.”
“Ach, dat is toch niet erg. Gewoon een nieuwe faze in onze relatie.”

5.12.08

Zomaar



Zouden ze zomaar van elkaar houden?
Kan dat ècht?
Ik ben benieuwd.

4.12.08

Interessant



“Eigenlijk ben ik niemand. Dat is al lang zo.”
“Wat interessant!”

3.12.08

U hebt het van mij (maar niet voortvertellen)



Zij is jarenlang weggeweest, maar nu is zij weer terug. Zij woont ook weer in haar ouderlijk huis.
Niemand weet wat zij precies heeft uitgericht in den vreemde, maar naar verluidt heeft zij zich vaak laten strelen. Een mens vraagt zich dan af waarom zij eigenlijk is teruggekomen, want wij zijn niet zo'n strelers. Dat ligt niet in onze aard.
Daar komt bij dat zij ons ook wat op afstand lijkt te houden.
Op een dag zagen wij dat zij bezoek had. Althans, wij zagen haar voor haar deur druk in gesprek met een man.
Terwijl hij sprak gesticuleerde hij hevig op de wijze van de zuiderling. Al wil ik niet beweren dat wij zuiderlingen goed kennen.
Zij liet zich ook niet onbetuigd. Zij wees op haar hals, op haar buik en dijen, en greep ook één keer met haar beide handen haar onderrug beet. Hij moest ook zijn handen tonen.
Toen zei hij blijkbaar iets wat haar niet beviel, want zij knikte van neen.
Uiteindelijk haalde hij zijn schouders op en maakte rechtsomkeer. Zij keek hem nog even na, maar riep hem niet terug.
Dat is wat wij hebben gezien. Meer niet.

1.12.08

Jan is een echte schat



"Jan, wrijf je mijn rug nog eens in?"
"Natuurlijk Ingrid, graag."
"Een beetje lager."
"Zo goed?"
"Ja, dank je, je bent een echte schat."